Look DOWN

Masaya ako kapag ako’y nag-iisa. Ewan. Pag may kasama ako parang lahat sila hirap pakisamahan. Feel ko na sobrang nag-aadjust but in reality sila ang nag-aadjust. Ako kasi yung taong “make yourself at home” lalo na sa bahay. Kapag ako nasiraan ng relaxation badtrip na ko buong araw. Wala akong future sa pagiging part ng isang “Team”. I hate team. Kaya nga ayoko ng team sports eh. Mas masaya kasi kapag walang magjujudge sa yo kasi mag-isa ka lang. Kung meron man wala kang pakealam. Pranka na kung pranka basta for the benefit of yourself. Self-centered ako eh. Sorry kayo. I hate being selfless. Hindi ako plastic di tulad niyong mga walang hiya kayo. Plastic ako kapag may kailangan ako sa inyo. User kasi ako. Sipsip din ako. Wala akong pake basta matapos ko ang mga kagustuhan ko. Kapag naging masaya na ko tsaka na ko maghahanap ng mga tunay na kaibigan. Marami akong tunay na kaibigan jan. Mahirap lang magbigay ng space. Puta ano bang space  kung naoccupy na lahat? Oo selfish ako. Tanga ka? Hindi ba obvious? Kaya lang naman ako nagiging selfish kasi kapag talagang nakafeel ako ng something very uneasy magrereklamo talaga ako. I can’t stand anything na ginugulo ako sa relaxation period ko. Oo lazy ako! Gets mo? Lahat na ng kasamaan nasa akin na. Hindi ko nga alam kung dapat pa akong mabuhay eh. Ang mga tao nabuhay para sa ibang tao. Ano pa ba ang mission ko sa ibang tao? Maging alipin? Pota mamatay na dapat ako bago ako magbirthday. Alam ko namang di rin ako magiging masaya eh. Things will never be the same again. Nawala na ang PEACE, CALMNESS, PRIVACY, at lalung lalo na ang MUSIC. Sira na kasi earphones ko eh! Yung kanan na lang tumutunog! The fuck bro! Isa pa yung pera! E di sana kung may pera ako nakabili na sana ako ng bagong earphones. 

Ang gusto ko lang naman talaga eh eto: Magcommute na may music na pwedeng pag-emotan - The only relaxation that I have.  

Dami kong nasabi yun lang pala gusto ko. Regaluhan niyo ko ah! Ulul pakyu dom. Kala mo naman may magbibigay sa yo niyan. Sino ka ba dom ha? Mamatay ka na! 

I am not against any complaints. Wow english :)) pero wag naman ho lagi. Lumalabas kasi na ang arti arti mo eh. Pakain kita sa pranha gusto mo? Haha. Gusto kong malaman mo na ako’y isang remlamador din na tulad mo. Pero alam kong magkaiba tayo. Mas pangit ka! Hahaha jooooke lang parey. Baka magalit ka chill. Haha wala ho akong pinaparinggan. Wag kayong paissue. Ano daw? Tissue? Hahaha waleeey. Eh kasi anlungkot eh pooota ikaw kaya magsalita haha. Juuuuktime. Ang nonsense neto wag niyo nang basahin. Hahaha (eh. Nabasa niyo na eh) hahaha yun laaaang. Tang ano ba? K peace out duuudes! :D

Ilang beses na ko nagpadala sa emosyon ko. Wala naman akong napapala. Marami na kong nakadebate at namisunderstood. Yun eh dahil I have no control of myself. Masyado na kong nasasanay na mabilis uminit ang ulo. Kaya Napagisipisip ko na baguhin ko ang lahat kasi napapagod na ko eh. Feel ko talaga bna ito na ang susi at sagot ng aking mga hinaing.

Eto dapat ang iisipin ko. Bakit ko ba poproblemahin ang mga bagay na walang kinalaman sa akin. Ang stupid lang na patulan mo ang isang tao na hindi ka inaano. Ako kasi hindi ko maiwasang makabasa ng disturbing things sa net. Kaya minsan nasstress ako sa mga pinagsasabi nila. Pero bakit kailangan ko pang problemahin ang mga walang kwentang bagay :))) ang stupid lang talaga. Isa pa, kapag nakakabasa ako ng pang-iinsulto against sa isang tao tulad ng “ang pangit ni ‘insert name’.” bakit ko pa kelangang mastress kung sila mismo ubod ng pangit! Haha. Mahirap talaga intimdihin ng point ko. Pero ang gusto ko lang talagang gawin eh iwasan kong problemahin ang mga ganung bagay bagay. Those things are not worth it. Hindi dapat ako masyadong nagpapaapekto sa mga ganung bagay. Maging professional ka! (kinakausap ang sarili :)).) All you have to do is shut up! And mind your own fucking business. Do somehing that is less wasteful. One day I’ll thank myself for doing so. Haha ang stupid ko eh. Kasi alam mo at the end of the day ikaw ang talo kapag nadadala ka ng emosyon mo. Kaya saludo ako sa mga taong napakapropesyunal at marunong magbalanse ng utak at ng damdamin. How do you do that? Whuuutiztehmeaningofthiz? Haha very very awwwkward :)) hahaha nakakainis nahahawa ako kay toni sa kakapanood ng pbb. Anyway. Oo may part dito ay may kinalaman din sa pbb. Ibang part is family, friends. Then school. Etc etc. :)) haha that’s it. Hirap magtype sa itouch. Anliiit. Soo ayun lang may natutunan ako. Na dapat manahimik na lang and do something productive instead of doing something destructive.

Haha daming issue sa buhay. Madami talaga. Lalo na sa kin. Siguro sa susunod magkekwento ako tungkol sa mga reklamador :)) yuuun lang! Byeee peace out duudes! :]

Kung mabubuhay lang naman ako, sana man lang dahil gusto niyo kong mabuhay. Eh kasi parang pinapatay niyo ko eh. Para bang hindi kayo masaya na nabuhay ako dito sa mundo. I’m doing my best to be a good son. Pero bakit ba naghahangad pa kayo ng iba. It’s like you wanted a “PERFECT SON”. There’s no such thing. Kung kayo naghahangad ng ibang anak, ako hindi na ko naghangad ng ibang magulang. Pero sana learn how to sacrisfice and love kahit onti lang. Kasi naman if you engage yourself naman talaga sa isang pamilya, marami kang sinasakripisyo. Sinasakripisyo mo ang buong iyo. Ang ugali mo, patience, time, your love at marami pang iba. Siguro nga ako nagkulang. I will try my best to understand the situation. Sobrang dami kong pagkakamali. But at least gumagawa naman ako ng paraan para maipakita sa inyo na “I CARE” and “I appreciate” almost everything na binigay niyo sa kin. Though meron pa ring drive na gusto ko to, gusto ko that, natuto na kong makuntento para lang sa inyo. Please don’t get me wrong. I don’t hate you right now. Naramdaman ko lang na sana maging mother and father kayo sa kin. There is a big difference sa paggiging PARENTS at ang pagggiging mother and father. Pero ayun. Malapit na ang mother’s day. I’m trying to do my best to not react on what is happening today. Siguro nga menopause na si mommy kaya ganun. Siguro macompliment niyo lang ako sobrang saya ko na. Hahaha. Naiinggit lang talaga ako sa ibang mommies. Sobrang sakripisyo nila sa mga anak nila. Kaso yung iba sobrang winewaste nila yun. Sobrang spoiled. Anyway.. Ayuuun. Nauna na kong nagpost sa twitter. Kasi nadala na naman ako sa aking emotions. Kasi naman inuuna ang puso kesa sa utak eh. UTAAAAAAAAAAK DAPAT DOM! I hope I don’t regret posting such cruel tweets. Today I have sinned. My apologies. And today, I am stupid. tsssss bye!

Since, hindi available yung Nikon coolpix p500, L810, Canon SX30is, at napaka-expensive ng Sony NEX, ako’y nakabili ng Samsung  NX100 kahit na mainit ang ulo ni daddy. Naghahanap kasi siya ng renting space para sa negosyo eh di siya nakahanap. Wala na kasi siyang trabaho kaya ayuuuun, naghahanap ng pagkakakitaan. Akala ko nga di na niya bibilhin yung camera na hinahanaphanap ko eh. Pero sa wakas kahit na mainit ulo niya naghanap pa rin kami. :3 Hindi ganun kagandahan pero sobrang saya ko kasi para na siya SLR lalo na sa settings. Tapos removable and replaceable yung lens. Plus, free pa yung flash niya na malaki na nagpacute sa appearance ng camera. Tapos kahit na mainit ang ulo ni daddy binili na rin niya yung filter and yung napakatangkad na tripod. Hihihi >:D Pinagsamantalahan ko na ang kanyang paggiging  generous kasi sobrang minsan lang yun. Mom told me na ganun siya kaag generous dapat kumagat ka na lang. Ayuuun maganda rin kuha niya but may isa akong maliit na problem. Ambilis mawala ng battery ng flash niya kaya I hav to buy 2 rechargeable triple A’s para sa flash. Pero I’m pretty much contented with what it can do. Although may times na hindi masyadong sharp yung kuha ko pero I think I just need some practice. Hope nothing happens in the future sa camera na to. Kasi I know that it will be very handy to me lalo na sa times na talagang nangangailangan ako ng mga pictures. Now, I can join photo contests, make photo blogs, make photo posts with a nice photo. :] Ang galing nga eh. Pinicturan ko yung FX na ibebenta namin tapos ginamit yung picture na yun sa ayosdito.com and then maraming tumawag sa amin. Ayun. Napaka-useful talaga sa kin. That reminds me. Mamaya I have to take pictures of the lancer. Ibebenta rin kasi namin. Awwww. Isa na lang matitirang sasakyan ;-; Back to the topic :> Ayun dahil dito naramdaman ko yung feeling ng contentment. Yun lang naman. Hihi :3

Ahhhhh I forgot to say thank you~ *o*